Naar
in d´Brasst van
Wilfriede Aden-Bakker
Elker Dag gifft dat Narichten, in 't
Radio, in 't Bladd un in de Fernseher. Neeiskierig sün ik door up.
Smörgens an de Frühstückstafel in
d' Köken hebb ik dat Radio togang. Wenigstens so ungefähr mutt ik, na mien Dünken,
informeert wesen, bevör de Arbeitsdag sien Loop nimmt. Wat hier in uns Kuntrei
so passeert is, dat mutt ik even fell hören.
Denn kiek ik noch even in d' Bladd,
so 'n beten groff d'r över. Dat Genaueste kummt later, wenn ik mehr Tied up
Hand hebb.
So is dat normalerwies. Man de lesde
Weken weer ik smörgens all naar in d’ Brasst över all de Verbreken, de de Lüü
in de swarte, witte of mitunner ok anner Kledage... begahn hebbt...
Daar kann ik heel nich över
wegkamen, dat jüst de Lüü, de sotoseggen in „ Amt un Würden“ sünd, de
deelwies en hoog Ansehn geneten, sowat dahn hebbt:
Kinner un junge Minsken trakteert mit hersk un överstrenge Regels,
unner de Kleer grepen, schändt
hebbt, un tramtateert. Naar is mi
dat to, wenn ik door över nadenk...
Wo kann dat blot angahn, wo is dat
mögelk,
dat jüst disse utwussen Minsken to Verbrekers wurden sünd an dat junge Volk,
de uns Gesellskupp van vandaag un mörgen sünd…
Mennigeen
van disse krankmaakt Seelen finden siendaag keen Ruh’ mehr. Se waken snachts
up, mit Sweet vör d’ Kopp, van Verdreet un Schaamte. Hör Free is stöört.
Vertroen is verlorengahn...
Wat is door all dwaarslopen in de
lesde Jahrteihnten? Ik kam door nich van los!
Nu
mutt ik noch wat kwiet wurden…
An
d’ Weekenenn kiek ik geern in en Magazin, un lesdens gleden mien Ogen so
sachtjes över de Leserbreven.
Tomaal lees ik,
dat door bi een Mann de Haar tobarg
stahn hebbt, umdat in en Tönbankgeschicht en lütten Fent de Klingelbüdel
klaut hett. He findt dat unmögelk, anstößig, un he schrifft, dat ’t sowat
in sien Kark noit geven hett!?
En „Geschicht“ weer dat, of nu
wahr of nich, un door reegt he sük över up! Is dat denn nu blot van Belang, of
dat mit en Klingelbüdel korrekt un ehrelk togeiht? Hett he nix anners in sien
Kopp?“
Hett de Olldag hüm blind maakt, för
dat wat d’r anners noch all geböhrt?
Villicht hett de Olldag uns
allmitnanner blind maakt, ofstumpen laten?
Sünd dat mögelkerwies de Krimis, de
an Gräsigkeit nich to överbeden sünd, mitunner, un wi denken dat is blot en
Film, segen aver nich wat bi de
nahste Nahber passeert?
Of is uns dat to trikel, to
„unkommod“ sük mit so naar Verbreken to befaten? Ik meen wi sullen
allmitnanner beter uppassen, waak wesen, hellhörsk, un en besünner Oog up
Scholen un Kinnerhusen hebben, egaal well de verwahrt!